Search


Advanced Search
Nenad Bach - Editor in Chief

Sponsored Ads
 »  Home  »  Human Rights  »  Katarina Peročević published The Right to Dignity on The Cyprus higher education Portal
 »  Home  »  Environment  »  Katarina Peročević published The Right to Dignity on The Cyprus higher education Portal
 »  Home  »  Education  »  Katarina Peročević published The Right to Dignity on The Cyprus higher education Portal
Katarina Peročević published The Right to Dignity on The Cyprus higher education Portal
By Nenad N. Bach | Published  03/24/2014 | Human Rights , Environment , Education | Unrated
How can we talk about dignity today, when workers are more afraid in front of their employers than the serf was before the feudal lords?

Katarina Peročević

 
                Pravo na dostojanstvo

Dostojanstvo. Riječ potječe od latinske riječi Dignitias koja znači pravo na poštovanje, moral i  čast.
Pravo na dostojanstvo propisano je mnogim konvencijama, deklaracijama, poveljama. Uvršteno je u mnoge ustave i propise zemalja uz puno prijepora u javnim raspravama o karakteru, naravi i dosegu toga prava. U nekim zemljama pravo na dostojanstvo smatra se pravom iz kojeg izvoru sva ostala prava, dok u nekima to pravo ima status kao i svako drugo pravo.

Dostojanstvo se tako smatra činjenicom i čovjek ga posjeduje samim tim što je čovjek koji to dostojanstvo ne treba zaslužiti.  Biljke i životinje nemaju dostojanstvo premda i oko te činjenice nastaju prijepori u današnjem društvu.
Budući da se o dostojanstvu govori kao o kategoriji na području morala i etike, veoma je teško dati njegovu sveobuhvatnu definiciju, a samim time otvara se put mnogim manipulacijama u postupcima ostvarivanja toga prava. Gdje su granice i što pretpostavlja pravo na dostojanstvo?
O dostojanstvu možemo govoriti s mnogo aspekata: filozofskog, socijalnog, povijesnog, s aspekta morala ili etike, s aspekata religije, prava. Kako je svaka od navedenih posebna tema, i kako se o dostojanstvu može pisati naširoko i opširno, ja ću ovome kratkom tekstu  samo dotaknuti probleme suvremenog društva (iako niti to nije jedinstvena kategorija), u svezi su s tim temeljnim čovjekovim pitanjem - dostojanstvom.

O dostojanstvu su pisali i pišu veliki filozofi i mislioci drugih društvenih znanosti, a jedan od njih je i Kant. Kant smatra da je čovjek umno biće koje ne smije biti sredstvom ljudskog djelovanja, već samo cilj ili svrha. Dakle, čovjek je cilj, a cilj je ostvarenje njegova smisla i svrhe postojanja. Divne li misli! A kako je u realnom životu?

Dostojanstvo danas

Već na prvi pogled jasno je da živimo u materijalističkom svijetu u kojem čovjek postaje (a negdje je već i postao), sredstvo, roba u svrhu ostvarivanja profita. Živimo u modernom ropstvu u kojem  su robovlasnike zamijenili poslodavci, u kojem je mukotrpan rad zamijenilo radno vrijeme od jutra do navečer, i u kojem umjesto obroka dobijemo mobitel i auto na korištenje, kako bismo bili stalno dostupni i svugdje stigli.
Ali zato se danas, više nego ikad, piše se o ljudskim pravima, među ostalim i o pravu na dostojanstvo. Nije li to paradoksalno u društvu u kojemu nisu ostvarene čovjekove elementarne egzistencijalne potrebe, kao što je rad u normalnoj satnici, za plaću od koje može živjeti. Kako možemo pričati o dostojanstvu ako ljudi nemaju, ne samo mogućnost ostvarivati sebe kroz rad, nego niti sigurnu egzistenciju? Kako pričati o dostojanstvu danas, kada radnici strepe pred svojim poslodavcem kao nekada kmet pred feudalcem? Kako pričati o dostojanstvu kada minimalni uvjeti za dostojan život nisu zadovoljeni u društvu koje se smatra gospodarski i društveno naprednim. Nadalje, kako je moguće smatrati naprednim društvo u kojem najslabiji nisu zaštićeni, u kojemu ima gladnih i siromašnih? Nije li čovjek poražen  ako je i da je danas, u društvu koje se smatra naprednim, netko gladan?

No, ne odustajem od tvrdnje da je dostojanstvo neotuđiva činjenica svakog čovjeka. Međutim, za njegovo postojanje potrebno je, temeljno, osigurati osnovne životne potrebe. Potrebno je također, spriječiti njegovo kršenje od strane države, društva i pojedinaca. Na tom tragu donesene su brojene deklaracije o ljudskim pravima, s brojnim nijansama toga prava.
Osim općeg, društvenog  konteksta dostojanstva, postoji i dio koji nije moguće propisati, dio koji  se ne normira, a to je odnos svakog pojedinca prema sebi samome. Svakom je rođenjem dana sloboda da upravlja svojim životom, na svoju korist ili n a svoju štetu. Pa se postavlja pitanje: kako spriječiti pojedinca da si sam oduzima dostojanstvo? Kako spriječiti pojedinca izmanipuliranog medijima, da se svojevoljno izlaže u medijima i javnosti, prodajući svoju intimu, svoje dostojanstvo? Kako, u vrijeme Facebooka i Big brothera, osvijestiti pojedince da su duhovna bića koja se ne ravnaju samo prema instinktima? Kako danas, u vrijeme relativiziranja moralnih vrijednosti, osvijestiti pojedinca da nije roba, nego osoba vođena duhom i razumom? Kako je moguće štititi dostojanstvo osobe kojoj nije stalo di vlastitog dostojanstva? Jesu li uvijek drugi ti koji ugrožavaju naše dostojanstvo? Ili smo mi ti koji, dano nam dostojanstvo životom, održavamo svojim moralom, čestitošću, etičkim i savjesnim ponašanjem?

Da završim, imamo li vremena za pitanje o dostojanstvu? Jer danas smo, možda, ako smo jedni od sretnijih, nakon dvanaest sati rada, došli doma, upalili televizor, pogledali Big brother, popričali sa ''prijateljima na ''Facebook-u'', odveli dijete u igraonicu u shopping centru, legli u krevet, i baš ne možemo zaspati jer što ako nas već sutra, poslodavac zamijeni ljepšim i mlađim, i što ako.. I ležimo, i znamo, nešto baš nije u redu. Ako smo sretniji. Ako nismo, mislit ćemo kako osigurati egzistenciju i nećemo imati vremena za razmišljanje o dostojanstvu.
                                Katarina Peročević

 
              The Right to dignity

Dignity. The word derives from the Latin word Dignitas, which means the right for respect, morality and honor. The right to dignity has been formed through various declarations, conventions and charters. That right is also included in many constitutions and laws of countries, but with a lot of controversy during public debates about the character, the nature and scope of this right. In some countries, the right to dignity is considered as the right, from which all other rights derive and in others, that right has the same status as any other right.

Dignity is thus considered a fact, being human is enough to possess it; we do not have to earn it in any other way. Plants and animals have no dignity, although, in today’s society, even that fact has become questionable. Since dignity is referred to as a category in the field of morals and ethics, it is very difficult to present a well-rounded and accurate definition of it. That alone opens a way to many manipulations in the procedures of exercising such rights. What are the limits and what is the right to dignity exactly?
We can talk about the dignity from many aspects: philosophical, social, historical, from the aspect of morals and ethics, religion, law, etc. Since each of these is a topic of its own and dignity can be analyzed widely and extensively, in this short text, I will only ‘’scrape the surface’’ of such problem in a modern society, which are connected with this basic human right (although, even that is not a category of its own).
Many great philosophers and thinkers of social sciences have written and still write about dignity. One of them is Kant. Kant believes that a person is a mental being and must not be used as a means of human action; it is merely a goal or purpose. Thus, man is the goal and the goal is the realization of meaning and purpose of existence. What a wonderful thought! And how are things in real life?

Dignity today
Even at first glance, it is clear that we live in a materialistic world, where man is (or has already become) the means and the goods to make a profit. We live in modern  slavery, where slaveholders have been replaced by employers, in which hard labor work has been replaced with working hours from morning to evening and in which, instead of meals, we get a cellphone and the company car, so we can always be available and on time.
That is the reason why today, more than ever, human rights are being heavily discussed and among them also the right to dignity. Isn’t that a paradox in a society where the basic human needs are not achieved, such normal working hours and a salary that enables us to live normally? How can we talk about dignity if people have no possibility to realize themselves through work, nor a secure existence? How can we talk about dignity today, when workers are more afraid in front of their employers than the serf was before the feudal lords? How can we talk about dignity, when the minimal conditions for a decent life are not met in a society, which is considered to be economically and socially advanced? Furthermore, can a society in which the weakest are not protected and there are hungry and poor, be considered an advanced society? Isn’t a man defeated if even today, in a society that is considered advanced, there are hungry?
Still, I will not give up on the claim that dignity is an inalienable fact of every human. However, for its existence it is fundamentally necessary to provide the basic necessities for life. It is also necessary to prevent its violation by the state, society and individuals. Considering all that, numerous declarations of human rights have been brought, in which that right has been addressed in many different aspects.
In addition to the general, the social context of dignity, there is also a part that cannot be prescribed, the part that is not standardized, and that is the relationship of each individual to himself. By birth, we are all given the right to manage our life, whether it would be to our advantage or disadvantage. Therefore, the question is: how do we prevent an individual from jeopardizing his or her own dignity? How to prevent an individual, manipulated by the media to deliberately expose himself to the media and the public, ‘’selling’’ his privacy, his dignity? How can we make someone aware of the fact that he or she is a spiritual being not only governed by instincts, in this time of Facebook and Big brother? How today, in the time of relativization of moral values, can we help individuals understand that they are not merchandise but people guided by the spirit and the intellect? How is it possible to protect the dignity of the person that does not care for its own dignity? Is it true that our dignity is only jeopardized by others? Or are we the ones who have to protect, by birth given dignity, through our morality, fairness, ethical and conscientious behavior?
To conclude, do we have time to question something like dignity? Because today, if we are one of the luckier ones, after twelve hours of work, we might have come home, turned on the TV, watched Big brother, spoken to our ‘’Facebook friends’’, taken our child to a playroom in the shopping center, gone to bed, and we cannot really fall asleep, because, what if tomorrow, employer exchanges us for someone younger and more beautiful and what if… And so we lay in bed, and we know that something is just not right. If we are luckier.  If not, we will think how to ensure our survival and we will not have time to think about dignity.


Katarina Peročević






Katarina Peročević  rođena je 1988. u Zagrebu. Pravni fakultet u Zagrebu završava 2011. godine. Iste godine upisuje Poslijediplomski specijalistički studij ''Pravo europskih integracija''  u Rijeci koji završava 2014. godine.  Nakon rada u poreznom savjetništvu odlazi na stažiranje u Europski parlament i Europsku komisiju.

 
Katarina Peročević was born in 1988 in Zagreb. She graduated from Faculty of Law in Zagreb in 2011. The following years she studied ''Law of European union'' on a Faculty of Law in Rijeka which she finished in 2014. After  work in a Tax consultancy, she goes  on an internship at the European Parliament and the European Commission.

Contact:
katarinaperocevic@gmail.com



Της Katarina Peročević*
03/09/2013

Αξιοπρέπεια. Η λέξη προέρχεται από τη λατινική λέξη ŤDignitasť, που σημαίνει το δικαίωμα για σεβασμό, την ηθικότητα και την τιμιότητα. Το δικαίωμα στην Αξιοπρέπεια έχει διαμορφωθεί μέσα από διάφορες διακηρύξεις, συμβάσεις και χάρτες. Το δικαίωμα αυτό περιλαμβάνεται επίσης σε πολλά συντάγματα και νόμους πολλών χωρών, αλλά με μεγάλες διαφορές, όπως φάνηκε κατά τη διάρκεια δημόσιων συζητήσεων σχετικά με το χαρακτήρα, τη φύση και την έκταση του δικαιώματος αυτού. Σε ορισμένες χώρες, το δικαίωμα στην Αξιοπρέπεια θεωρείται ως αυτόνομο δικαίωμα, από το οποίο απορρέουν όλα τα άλλα δικαιώματα και σε άλλες χώρες το δικαίωμα αυτό έχει το ίδιο καθεστώς όπως και κάθε άλλο δικαίωμα.
 Προώθηση

Η Αξιοπρέπεια θεωρείται ένα γεγονός, και με το να είσαι Άνθρωπος είναι αρκετό για να την έχεις. Δεν χρειάζεται να κερδίσουμε την Αξιοπρέπεια με οποιοδήποτε τρόπο. Τα φυτά και τα ζώα δεν έχουν καμία Αξιοπρέπεια, αν και στη σημερινή κοινωνία, ακόμα και το γεγονός αυτό έχει καταστεί αμφισβητήσιμο. Εφόσον η Αξιοπρέπειας αναφέρεται ως κατηγορία στον τομέα της ηθικής και της δεοντολογίας, είναι πολύ δύσκολο να παρουσιάσουμε ένα ολοκληρωμένο και ακριβή ορισμό της. Αυτό και μόνο ανοίγει ένα δρόμο για πολλούς χειρισμούς στις διαδικασίες άσκησης του δικαιώματος αυτού. Ποια είναι τα όρια και τι είναι το δικαίωμα στην Αξιοπρέπεια ακριβώς;

Μπορούμε να προσεγγίσομε λοιπόν την αξιοπρέπεια από πολλές πτυχές: τη φιλοσοφική, τη κοινωνική, την ιστορική, από την άποψη της ηθικής και της δεοντολογίας, της θρησκείας, του δικαίου, κλπ. Εφόσον κάθε ένα από αυτά αποτελεί από μόνο του ανεξάρτητο θέμα και η Αξιοπρέπεια μπορεί να αναλυθεί σε μεγάλο βαθμό και εξαντλητικά, σε αυτό το σύντομο κείμενο, απλά θα Ťξύσω την επιφάνειαť του εν λόγω προβλήματος σε μια σύγχρονη κοινωνία, σε σχέση με αυτά που συνδέονται με αυτό το βασικό ανθρώπινο δικαίωμα (αν και, ακόμη και αυτό θα μπορούσε να είναι μια κατηγορία από μόνη της).

Πολλοί μεγάλοι φιλόσοφοι και στοχαστές των κοινωνικών επιστημών έχουν γράψει και εξακολουθούν να γράφουν για την Αξιοπρέπεια. Ένας από αυτούς είναι ο Καντ. Ο Καντ θεωρεί ότι ένα πρόσωπο είναι ένα πνευματικό ον και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέσο ή όργανο για οποιαδήποτε ανθρώπινη δραστηριότητα. Έτσι ο άνθρωπος αποτελεί στόχο ή σκοπό; Ακόμα ο άνθρωπος είναι ο στόχος και το μέσο είναι η υλοποίηση του νοήματος της ζωής και αυτό αποτελεί τον σκοπό της ύπαρξής του. Τι υπέροχη σκέψη! ‘Όμως πώς είναι όμως τα πράγματα στην πραγματική ζωή;


Η ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΣΗΜΕΡΑ 

Είναι πασηφανές ότι ζούμε σε έναν υλιστικό κόσμο, όπου ο άνθρωπος είναι (ή έχει ήδη γίνει), το μέσο και το εμπόρευμα για να πραγματοποιήσουν κάποιοι κέρδος. Ζούμε σε μια σύγχρονη δουλεία, όπου ιδιοκτήτες σκλάβων έχουν αντικατασταθεί από τους εργοδότες, στον οποίο η σκληρή εργασία έχει αντικατασταθεί με τις ώρες εργασίας, από το πρωί μέχρι το βράδυ και στις οποίες, τα γεύματα έχουμε αντικατασταθεί από ένα κινητό τηλέφωνο και το αυτοκίνητο της εταιρείας, ώστε οι εργαζόμενοι να είναι πάντα διαθέσιμοι και στην ώρα τους για εργασία.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο σήμερα, περισσότερο από ποτέ, τα Ανθρώπινα Δικαιώματα συζητούνται σε μεγάλο βαθμό και μεταξύ αυτών και το δικαίωμα στην Αξιοπρέπεια. Δεν είναι αυτό ένα παράδοξο, δηλαδή σε μια κοινωνία όπου δεν εξασφαλίζονται ούτε οι βασικές ανθρώπινες ανάγκες, όπως των κανονικών ωρών εργασίας και ενός μισθού που να μας επιτρέπει να ζούμε ; Πώς μπορούμε να μιλάμε για Αξιοπρέπεια, αν οι άνθρωποι δεν έχουν τη δυνατότητα να συνειδητοποιήσουν τον εαυτό τους μέσω της εργασίας, ούτε ακόμα και μια ασφαλή συνύπαρξη; Πώς μπορούμε να μιλάμε για την Αξιοπρέπεια σήμερα, όταν οι εργαζόμενοι είναι πιο φοβισμένοι μπροστά από τους εργοδότες τους, από όσο ήταν οι δουλοπάροικοι εμπρός από τον φεουδάρχη; Πώς μπορούμε να μιλάμε για αξιοπρέπεια, όταν δεν πληρούνται οι ελάχιστες προϋποθέσεις για μια αξιοπρεπή ζωή σε μια κοινωνία, η οποία θεωρείται ότι είναι οικονομικά και κοινωνικά προηγμένη; Επιπλέον, μπορεί μια κοινωνία στην οποία οι πιο αδύναμοι δεν προστατεύονται και υπάρχουν πεινασμένοι και φτωχοί, να θεωρείται προηγμένη κοινωνία; Δεν αποτελεί ήττα για τον Άνθρωπο , το γεγονός ότι και σήμερα, σε μια κοινωνία που θεωρείται προηγμένη, υπάρχουν πεινασμένοι;

Παρόλα αυτά, δεν θα εγκαταλείψουμε την θέση ότι η Αξιοπρέπεια είναι αναφαίρετο και πραγματικό δικαίωμα κάθε ανθρώπου. Ωστόσο, είναι ουσιαστικά αναγκαία για την ύπαρξή του, και για να του παράσχει τα απαραίτητα για τη ζωή. Είναι επίσης απαραίτητη για την πρόληψη της παραβίασης της από το κράτος, την κοινωνία και τα διάφορα άτομα. Λαμβάνοντας υπόψη τις πολλές δηλώσεις περί Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων που έχουν δημοσιοποιηθεί το δικαίωμα αυτό έχει αντιμετωπιστεί από πολλές και διαφορετικές πτυχές.

Επιπροσθέτως στο γενικό, το κοινωνικό πλαίσιο της Αξιοπρέπειας, υπάρχει επίσης ένα μέρος που δεν μπορεί να προβλεφθεί, το τμήμα που δεν είναι τυποποιημένο, και αυτό είναι η σχέση του κάθε ατόμου με τον ίδιο τον εαυτό του. Με τη γέννηση, δίνεται σε όλους το δικαίωμα να διαχειρίζονται τη ζωή τους, ανεξαρτήτως αν αυτό θα ήταν προς όφελος ή εις βάρος τους. Ως εκ τούτου, γεννιέται το ερώτημα : πώς μπορούμε να αποτρέψουμε ένα άτομο από το να θέτει σε κίνδυνο τη δική του Αξιοπρέπεια; Πώς να αποτρέψουμε ένα άτομο, που εθελούσια χειραγωγείται από τα μέσα ενημέρωσης και εκθέτει τον εαυτό του στα μέσα ενημέρωσης, πουλώντας στο κοινό, τη ιδιωτική του ζωή και την Αξιοπρέπειά του;

Πώς μπορούμε να δώσουμε σε κάποιον την επίγνωση του γεγονότος ότι αυτός ή αυτή αποτελούν πνευματικά όντα και ότι δε διέπονται μόνο από ένστικτα, σε αυτή την εποχή του Facebook που αποτελεί τον μεγάλο αδερφό. Πώς σήμερα, στην εποχή της σχετικοποίηση των ηθικών αξιών, μπορούμε να βοηθήσουμε τα άτομα να καταλάβουν ότι δεν είναι εμπορεύματα, αλλά Άνθρωποι που καθοδηγούνται από το πνεύμα και τη διάνοια; Πώς είναι δυνατόν να προστατεύσουμε την αξιοπρέπεια του ατόμου που δεν ενδιαφέρεται ούτε ο ίδιος για τη δική του αξιοπρέπεια; Είναι αλήθεια ότι η Αξιοπρέπειά μας κινδυνεύει μόνο από τους άλλους; Ή είμαστε εμείς αυτοί που θα πρέπει να τη προστατεύσουμε, από τη γέννηση μας την δεδομένη αξιοπρέπεια μας , μέσω της κοινωνικής ηθικής, της δικαιοσύνης , της ηθικής και της ενσυνείδητης συμπεριφοράς;

Εν κατακλείδι, έχουμε χρόνο να αμφισβητήσουμε κάτι σαν την αξιοπρέπεια; Διότι σήμερα, αν είμαστε από τους πιο τυχερούς, αυτούς που μετά από δώδεκα ώρες εργασίας, μπορούμε να πάμε στο σπίτι μας, να ανάψουμε τη τηλεόραση, να παρακολουθήσουμε το Big Brother, να μιλήσουμε με τους φίλους μας στο Facebook'', να πάρουμε το παιδί μας σε έναν παιδότοπο ή στο εμπορικό κέντρο και μετά πάμε για ύπνο, τότε αντιλαμβανόμαστε ότι δεν μπορούμε πραγματικά να κοιμηθούμε, διότι ανησυχούμε για το τι θα γίνει αύριο, στο χώρο εργασίας μας όπου ο εργοδότης μας μπορεί να μας αντικαταστήσει με κάποιον νεότερο και πιο όμορφο και τι θα γίνει αν ... και έτσι ξαπλώνουμε στο κρεβάτι, γνωρίζοντας ότι κάτι δεν είναι ακριβώς σωστό . Αν είμαστε τυχεροί. Αν όχι, θα σκεφτούμε το πώς θα εξασφαλίσουμε την επιβίωσή μας και δεν θα έχουμε κανένα χρόνο να σκεφτούμε οτιδήποτε περί … Αξιοπρέπειας.

Μετάφραση

Χρύση Μιχαηλίδη
 
*Μεταπτυχιακής φοιτήτριας της Νομικής από την Κροατία 
Συμβούλου του Κέντρου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων Κύπρου
 
Translated into Greek by Mr. Chrysis Michaelides

Formatted for CROWN by   Nenad Bach
Distributed by
www.Croatia.org This message is intended for Croatian Associations / Institutions and their Friends in Croatia and in the World. The opinions / articles expressed on this list do not reflect personal opinions of the moderator. If the reader of this message is not the intended recipient, please delete or destroy all copies of this communication and please, let us know! Or simply...enjoy and spread the word and good vibrations.
How would you rate the quality of this article?

Verification:
Enter the security code shown below:
imgRegenerate Image


Add comment
Related Links
Comments


Article Options
Croatian Constellation



Popular Articles
  1. (E) 100 Years Old Hotel Therapia reopens in Crikvenica
  2. Dr. Andrija Puharich: parapsychologist, medical researcher, and inventor
  3. Europe 2007: Zagreb the Continent's new star
  4. Violi Calvert: Nenad Bach in China to be interviewed by China Radio International
  5. Potres u Zagrebu - Earthquake in Zagreb, Croatia 28 listopad 2006 u 16:15 3.7 on a Richter
No popular articles found.